Yogalessen om zelf iets te kunnen “doen”

Na 5 mislukte icsi terugplaatsingen begon ik eens rond te kijken naar andere manieren die ons konden helpen om de innesteling te bevorderen, want daar lijkt het steeds mis te gaan. Via de site van ‘de verdwaalde ooievaar’ zag ik de site van ‘wensouders’ staan.

In het ziekenhuis helpen ze je met het fysieke stuk. Maar doordat je steeds met andere dokters in contact komt en steeds het gevoel krijgt dat je geleefd wordt en alles maar moet ondergaan, begonnen we meer en meer de nood te voelen om zelf iets te kunnen ‘doen’. Nu had ik in het verleden al yoga gevolgd en wist ik dat het iets is wat je meer innerlijke rust kan geven. Iets wat je tijdens deze periode van emotionele rollercoaster wel kan gebruiken.

We gingen eerst als koppel naar het intakegesprek. An was heel vriendelijk en gastvrij en nam echt haar tijd voor ons. Ondanks we heel open zijn tegen onze omgeving over onze behandelingen, deed het goed om eens ons verhaal te doen tegen iemand die écht weet waarover er gepraat wordt.

Dit gesprek heeft voor mij op psycho-emotioneel vlak veel bijgedragen. Iets wat ik op die moment echt nodig had.

Ik sloot me aan bij de yogalessen. Niet met de ingesteldheid dat het voor mirakels gaat zorgen, maar gewoon voor mezelf. Om weer innerlijke rust te vinden in deze turbulente tijden. Om heel bewust met mijn lichaam te kunnen bezig zijn. Om te kunnen ‘loslaten’. Om andere vrouwen te ontmoeten die in hetzelfde schuitje zitten. Kortweg om iets te kunnen ‘doen’…